મારું મિશન

મેં GravesMail એટલા માટે બનાવ્યું કે ઇમેઇલ પ્રદાતાઓ મારા સંદેશા સ્કેન કરે, હું તે ક્યારે વાંચું છું તે ટ્રૅક કરે અને મારો ડેટા જાહેરાતકર્તાઓને વેચે, તેનાથી હું કંટાળી ગયો હતો. મને એવું ઇમેઇલ ક્લાયન્ટ જોઈતું હતું જે મારા ઇમેઇલને મારું ગણે — મારા કમ્પ્યુટર પર સંગ્રહાયેલું, સ્થાનિક રીતે વિશ્લેષણ પામેલું, ક્યાંય અપલોડ ન થતું.

GravesMail તેનો મારો જવાબ છે. તે ગોપનીયતાને પ્રાથમિકતા આપતું ઇમેઇલ ક્લાયન્ટ છે, જે IMAPનો ઉપયોગ ફક્ત પરિવહન સ્તર તરીકે કરે છે. તમારું ઇમેઇલ તમારા મશીન પર ડાઉનલોડ થાય છે, સંપૂર્ણપણે સ્થાનિક કમ્પ્યુટ પર ચાલતા 7-સ્તરના સ્પામ અને માલવેર શોધ એન્જિન વડે તેનું વિશ્લેષણ થાય છે, અને પછી તમે ઇચ્છો તો પ્રદાતાના સર્વર પરથી તે કાઢી નખાય છે. કોઈ ક્લાઉડ સેવા તમારું મેઇલ રાખતી નથી. કોઈ ઍનાલિટિક્સ નથી, અને તમે ઍપ કેવી રીતે વાપરો છો તેનું કોઈ ટ્રૅકિંગ નથી. કોઈ ત્રીજા પક્ષને તમારા સંદેશાની ઍક્સેસ મળતી નથી.

GravesMail માં કોઈ ટેલિમેટ્રી નથી. તમારું ઇમેઇલ ફક્ત તમારા કમ્પ્યુટર અને તમારા પોતાના મેઇલ સર્વર વચ્ચે જ આવે-જાય છે, અને તમારા કે તમારા ઇમેઇલ વિશે કંઈ પણ મને કે બીજા કોઈને મોકલવામાં આવતું નથી.

હું એકલો ડેવલપર છું અને આ બનાવું છું, કારણ કે હું માનું છું કે ઇમેઇલની ગોપનીયતા માટે સબ્સ્ક્રિપ્શન કે સુરક્ષામાં PhDની જરૂર ન હોવી જોઈએ. GravesMail Windows, macOS, Linux, iOS અને Android પર ઉપલબ્ધ છે.

GravesMailની શરૂઆત કેવી રીતે થઈ

GravesMail ક્યારેય અસ્તિત્વમાં આવવાનું નહોતું. તે હતાશામાંથી જન્મ્યું, બીજો દરેક વિકલ્પ અજમાવાઈ ગયો અને નિષ્ફળ ગયો તે પછી.

પહેલાં, મેં ઇમેઇલ પ્રદાતાઓ પાસે મદદ માગી

શરૂઆત એ જ રીતે થઈ જે રીતે મોટા ભાગના લોકો કરે. મેં મોટા ઇમેઇલ પ્રદાતાઓનો સંપર્ક કર્યો — એ કંપનીઓ જેમનાં પ્લૅટફૉર્મ રોજ અબજો સંદેશા વહન કરે છે — અને તેમને વધુ કરવા કહ્યું. મારું ઇનબૉક્સ સ્પામથી ઊભરાતું હતું, અને તેમાંનું ઘણું ફક્ત અનિચ્છનીય માર્કેટિંગ નહોતું. તે દૂષિત હતું. ફિશિંગ હુમલા. છેતરપિંડીના પ્રયાસો. એવા સંદેશા જે મોકલવા એ જ પ્રેષક માટે સાવ ગેરકાયદેસર હતું.

મેં પ્રદાતાઓને આગળ આવીને તેમના વપરાશકર્તાઓનું રક્ષણ કરવા કહ્યું. એક પણ પ્રદાતાએ જવાબ ન આપ્યો. એક પણ નહીં.

પછી, હું સત્તાવાળાઓ પાસે ગયો

મેં કાયદાનો અમલ કરાવતી અને સાયબર ક્રાઇમ એજન્સીઓનો સંપર્ક કર્યો, જ્યાં સુધી પહોંચી શક્યો તે દરેક સ્તરે — સ્થાનિક, કાઉન્ટી, શહેર, રાજ્ય, ફેડરલ અને આંતરરાષ્ટ્રીય. મેં ફક્ત અસ્પષ્ટ ફરિયાદો નોંધાવી નહોતી. તપાસનું કામ મેં જાતે કર્યું. મેં ગુનેગારોને ચોક્કસ સરનામાં, ચોક્કસ ઇમારતો, ચોક્કસ લોકો સુધી શોધી કાઢ્યા. મેં તેમનાં નામ, તેમના ફોન નંબર, તેમની સોશિયલ મીડિયા પ્રોફાઇલ શોધી કાઢી. મેં ફોરેન્સિક ડેટા એકઠો કર્યો અને તેઓ બરાબર શું કરતા હતા તે પગલે-પગલે રજૂ કર્યું, એટલી વિગતમાં કે તે ડિજિટલ પુરાવા તરીકે ટકી શકે.

લગભગ કોઈએ જવાબ ન આપ્યો. જે થોડાએ આપ્યો તેમણે કોઈ પગલાં ન લીધાં. પુરાવા ત્યાં જ પડ્યા રહ્યા, અડક્યા વિના.

પછી, હું જાતે ગુનેગારોની પાછળ પડ્યો

મેં તેમનું ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર સ્કેન કર્યું. મેં તેમનાં IP સરનામાં શોધી કાઢ્યાં અને ડેટા સેન્ટરો તથા ક્લાઉડ સેવાઓમાં ફેલાયેલી તેમની કામગીરીનો નકશો બનાવ્યો. તેઓ ખસ્યા ત્યારે હું પાછળ ગયો. મેં એક હોસ્ટિંગ પ્રદાતાથી બીજા સુધી તેમનો પીછો કર્યો. પણ જેમની પાસે ગુમાવવા જેવું કશું નથી એવા લોકો સામે બચાવની રમત રમવામાં આ જ મુશ્કેલી છે — તેઓ બસ ખસતા જ રહે છે.

છેવટે, મને સમજાયું કે એકમાત્ર જવાબ કંઈક બનાવવાનો છે

પ્રદાતાઓ મદદ નહીં કરે, કારણ કે તેમાંથી તેમને કમાણી થતી નથી. કાયદાનો અમલ કરાવતી સંસ્થાઓ પગલાં લઈ શકતી નથી અથવા લેતી નથી, કારણ કે સમસ્યા ઘણી બધી સરહદો ઓળંગે છે. ગુનેગારોનો સીધો સામનો કરવો એ કદી ન પૂરી થતી પકડદાવની રમત છે — એકને દબાવો ત્યાં બીજો ઊભો થાય. આમાંનો કોઈ રસ્તો સમસ્યા ઉકેલતો નથી.

તેથી મેં બેસીને એક જુદો સવાલ પૂછ્યો: જો ટેક્નૉલૉજી પોતે જ સ્પામ અને ફિશિંગને નકામાં બનાવી દે તો?

સ્પામ એટલા માટે અસ્તિત્વમાં છે કે તે મોકલવું સસ્તું છે અને નફો થાય એટલા લોકો તેમાં ફસાય છે. જો તમે આ સમીકરણ તોડી શકો — જો સંદેશા ક્યારેય જોવાય નહીં, ક્યારેય ક્લિક ન થાય, અને ક્યારેય એક પૈસાની આવક ઊભી ન કરે — તો તેનું અર્થતંત્ર ભાંગી પડે છે. ગુનેગારો કોઈએ કહ્યું એટલે અટકતા નથી. તેઓ એટલા માટે અટકે છે કે કામ ચાલુ રાખવું તેમને હવે પોસાતું નથી.

GravesMail પાછળનો વિચાર આ છે. દરેક ઇન્સ્ટોલેશન પોતાના વપરાશકર્તાને મળતા સ્પામમાંથી શીખે છે અને તે દેખાય તે પહેલાં જ તેને રોકી દે છે. GravesMail જેટલું વધુ ફેલાય, ગુનેગારો માટે સફળ થવું એટલું વધુ મોંઘું બને છે.

તેમને ખર્ચ મારે છે.

હું શું માનું છું