พันธกิจของผม

ผมสร้าง GravesMail เพราะเบื่อหน่ายที่ผู้ให้บริการอีเมลสแกนข้อความของผม ติดตามว่าผมอ่านเมื่อใด และขายข้อมูลของผมให้ผู้ลงโฆษณา ผมต้องการไคลเอนต์อีเมลที่ถือว่าอีเมลของผมเป็นของผม เก็บไว้บนคอมพิวเตอร์ของผม วิเคราะห์ในเครื่อง และไม่อัปโหลดไปที่ใดเลย

GravesMail คือคำตอบของผมต่อเรื่องนั้น นี่คือไคลเอนต์อีเมลที่ให้ความเป็นส่วนตัวมาก่อน ซึ่งใช้ IMAP เป็นเพียงชั้นขนส่งเท่านั้น อีเมลของคุณถูกดาวน์โหลดมายังเครื่องของคุณ วิเคราะห์ด้วยกลไกตรวจจับสแปมและมัลแวร์ 7 ชั้นที่ทำงานบนเครื่องของคุณทั้งหมด แล้วลบออกจากเซิร์ฟเวอร์ของผู้ให้บริการหากคุณเลือก ไม่มีบริการคลาวด์ใดถืออีเมลของคุณไว้ ไม่มีการวิเคราะห์การใช้งาน และไม่มีการติดตามว่าคุณใช้แอปอย่างไร ไม่มีบุคคลที่สามเข้าถึงข้อความของคุณได้

GravesMail ไม่มีเทเลเมทรี อีเมลของคุณเดินทางระหว่างคอมพิวเตอร์ของคุณกับเซิร์ฟเวอร์อีเมลของคุณเองเท่านั้น และไม่มีข้อมูลใด ๆ เกี่ยวกับตัวคุณหรืออีเมลของคุณถูกส่งมาให้ผมหรือใครก็ตาม

ผมเป็นนักพัฒนาคนเดียวที่สร้างสิ่งนี้ เพราะเชื่อว่าความเป็นส่วนตัวของอีเมลไม่ควรต้องแลกด้วยค่าสมาชิกหรือปริญญาเอกด้านความปลอดภัย GravesMail มีให้ใช้บน Windows, macOS, Linux, iOS และ Android

GravesMail เริ่มต้นอย่างไร

GravesMail ไม่เคยถูกวางแผนให้เกิดขึ้น มันเกิดจากความคับข้องใจ หลังจากลองทางเลือกอื่นทุกทางแล้วไม่ได้ผล

ขั้นแรก ผมขอความช่วยเหลือจากผู้ให้บริการอีเมล

เรื่องเริ่มต้นแบบที่คนส่วนใหญ่จะเริ่ม ผมติดต่อผู้ให้บริการอีเมลรายใหญ่ ซึ่งเป็นบริษัทที่แพลตฟอร์มของตนรับส่งข้อความหลายพันล้านฉบับทุกวัน และขอให้พวกเขาทำมากกว่านี้ กล่องจดหมายเข้าของผมท่วมไปด้วยสแปม และจำนวนมากไม่ใช่แค่การตลาดที่ไม่ต้องการ แต่เป็นอันตราย การโจมตีแบบฟิชชิง ความพยายามฉ้อโกง ข้อความที่ผู้ส่งทำผิดกฎหมายอย่างชัดแจ้งตั้งแต่ส่งออกมา

ผมขอให้ผู้ให้บริการลุกขึ้นมาปกป้องผู้ใช้ของตน ไม่มีรายใดตอบกลับเลย แม้แต่รายเดียว

จากนั้น ผมไปหาหน่วยงานของรัฐ

ผมติดต่อหน่วยงานบังคับใช้กฎหมายและหน่วยงานด้านอาชญากรรมไซเบอร์ทุกระดับที่ติดต่อได้ ทั้งระดับท้องถิ่น เคาน์ตี เมือง รัฐ รัฐบาลกลาง และระหว่างประเทศ ผมไม่ได้แค่ยื่นคำร้องเรียนคลุมเครือ ผมทำงานสืบสวนเอง ผมตามรอยผู้ไม่หวังดีไปจนถึงที่อยู่ที่เจาะจง อาคารที่เจาะจง บุคคลที่เจาะจง ผมพบชื่อ หมายเลขโทรศัพท์ และโปรไฟล์โซเชียลมีเดียของพวกเขา ผมรวบรวมข้อมูลทางนิติวิทยาศาสตร์ และแจกแจงอย่างชัดเจนว่าพวกเขาทำอะไร ทีละขั้นตอน ในระดับรายละเอียดที่ใช้เป็นพยานหลักฐานดิจิทัลได้

แทบไม่มีใครตอบกลับ ส่วนน้อยที่ตอบก็ไม่ได้ดำเนินการใด หลักฐานถูกทิ้งไว้อย่างนั้น ไม่มีใครแตะต้อง

จากนั้น ผมไล่ตามผู้ไม่หวังดีด้วยตัวเอง

ผมสแกนโครงสร้างพื้นฐานของพวกเขา ผมตามรอยที่อยู่ IP และทำแผนผังการดำเนินงานของพวกเขาในศูนย์ข้อมูลและบริการคลาวด์ต่าง ๆ เมื่อพวกเขาย้าย ผมก็ตามไป ผมไล่ตามพวกเขาจากผู้ให้บริการโฮสติงรายหนึ่งไปอีกรายหนึ่ง แต่นั่นคือปัญหาของการตั้งรับกับคนที่ไม่มีอะไรจะเสีย พวกเขาแค่ย้ายไปเรื่อย ๆ

สุดท้าย ผมตระหนักว่าคำตอบเดียวคือต้องสร้างอะไรบางอย่าง

ผู้ให้บริการไม่ช่วยเพราะไม่ทำเงินให้พวกเขา หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายทำไม่ได้หรือไม่ทำ เพราะปัญหาข้ามพรมแดนมากเกินไป การเผชิญหน้ากับอาชญากรโดยตรงเป็นเกมตีตัวตุ่นที่ไม่มีวันจบ ไม่มีแนวทางใดในนี้แก้ปัญหาได้

ผมจึงนั่งลงและตั้งคำถามอีกแบบ: จะเป็นอย่างไรหากเทคโนโลยีเองทำให้สแปมและฟิชชิงหมดความหมาย

สแปมมีอยู่เพราะส่งได้ในราคาถูก และมีคนหลงเชื่อมากพอที่จะทำกำไร หากคุณทำลายสมการนั้นได้ หากข้อความไม่มีใครเห็น ไม่มีใครคลิก และไม่สร้างรายได้แม้แต่เซนต์เดียว เศรษฐศาสตร์ของมันก็พังทลาย อาชญากรไม่ได้หยุดเพราะมีคนขอให้หยุด พวกเขาหยุดเพราะไม่มีทุนพอจะดำเนินการต่อ

นั่นคือแนวคิดเบื้องหลัง GravesMail การติดตั้งแต่ละครั้งเรียนรู้สแปมที่ผู้ใช้ของตนได้รับและหยุดมันไว้ก่อนที่จะถูกมองเห็น ยิ่ง GravesMail แพร่หลาย ผู้ไม่หวังดีก็ยิ่งต้องจ่ายแพงขึ้นเพื่อให้สำเร็จ

พวกเขาตายเพราะต้นทุน

สิ่งที่ผมเชื่อ