रचना: IMAP वहन → स्थानिक साठवण → विश्लेषण

GravesMail तुमच्या ईमेल प्रदात्याचा IMAP सर्व्हर केवळ वहन स्तर म्हणून वापरते. संदेश दाखवण्यासाठी मी कधीही IMAP मधून वाचत नाही — ते संथ आणि बेभरवशाचे ठरेल. त्याऐवजी असे घडते:

1. IMAP मधून आणणे — संदेश तुमच्या प्रदात्याच्या सर्व्हरवरून एन्क्रिप्ट केलेल्या कनेक्शनवरून डाउनलोड होतात.
2. DMZ मध्ये ठेवणे — नवीन संदेश तुम्हाला दिसण्यापूर्वी एका स्थानिक तात्पुरत्या क्षेत्रात (SQLite) येतात.
3. 7-स्तरीय सुरक्षा विश्लेषण — प्रत्येक संदेश आणि संलग्नक तुमच्या संगणकावर सातही संरक्षण स्तरांमधून जाते, ज्यात YARA मालवेअर स्कॅनिंगचाही समावेश आहे.
4. द्रुत नियमांनी फिल्टर करणे — तुमच्या वैयक्तिक द्रुत नियमांशी जुळणारे संदेश तुमच्या नियमानुसार आपोआप लावले जातात: पुनरावलोकनासाठी स्पॅम सापळ्यात बाजूला ठेवले जातात, हलवले जातात किंवा हटवले जातात.
5. इनबॉक्स, स्पॅम किंवा मालवेअरमध्ये पाठवणे — स्वच्छ संदेश तुमच्या इनबॉक्समध्ये पोहोचतात. स्पॅम स्पॅममध्ये जाते. मालवेअर आढळलेले संदेश वेगळ्या मालवेअर फोल्डरमध्ये जातात आणि त्यांतील धोकादायक संलग्नके काढून रोखून ठेवली जातात.
6. सर्व्हरवरून हटवणे (ऐच्छिक) — तुम्ही “सर्व्हरवरून हटवा” सक्षम केले असेल, तर संदेश तुमच्या प्रदात्याकडून काढला जातो.

SQLite हाच सत्याचा एकमेव स्रोत आहे. तुम्हाला UI मध्ये जे काही दिसते ते तुमच्या स्थानिक डेटाबेसमधून येते, IMAP मधून नाही.

मोठ्या मेलबॉक्ससाठी दोन टप्प्यांचे समक्रमण

तुम्ही पहिल्यांदा खाते जोडता तेव्हा — विशेषतः हजारो संदेश असलेले — GravesMail दोन टप्प्यांची पद्धत वापरते:

टप्पा 1 (द्रुत प्रारंभ): प्रत्येक फोल्डरमधील सर्वात नवीन 500 संदेश आधी आणले जातात, सहसा एका मिनिटाच्या आत. तुम्ही लगेच वाचायला आणि काम करायला सुरुवात करू शकता.

टप्पा 2 (पार्श्वभूमी समक्रमण): उरलेले संदेश पार्श्वभूमीत शांतपणे डाउनलोड होतात. स्टेटस बारमधील प्रगती निर्देशक किती टक्के पूर्ण झाले आणि अंदाजे किती वेळ उरला ते दाखवतो. तुम्ही कधीही विराम देऊ शकता, पुन्हा सुरू करू शकता किंवा थांबवू शकता. अ‍ॅप बंद केले तरी प्रगती जतन होते.

सात संरक्षण स्तर

येणारा प्रत्येक संदेश आणि त्याची संलग्नके सात स्वतंत्र संरक्षण स्तरांमधून जातात. प्रत्येक स्तर वेगळ्या प्रकारची समस्या शोधतो आणि स्वतंत्रपणे निर्णय घेतो. कोणत्याही एका स्तराने धोक्याचा इशारा दिला, तर संदेश स्पॅम मानला जातो — सरासरी काढली जात नाही आणि गाठावा लागणारा कोणताही एकत्रित गुण नसतो. एक इशारा पुरेसा आहे. हेच “7-स्तरीय OR” मॉडेल आहे.

प्रामाणिक अहवाल — खोटा विश्वास नाही

प्रत्येक स्तराचा तपशील पाहण्यासाठी कोणत्याही संदेशाचे गुणधर्म उघडा: प्रत्येक स्तराने किती गुण दिले, तो कोणत्या मर्यादेवर इशारा देतो, आणि त्याची स्थिती — धोक्याचा इशारा, स्वच्छ किंवा उपलब्ध नाही. एखादा स्कॅनर चालू शकला नाही, तर GravesMail “उपलब्ध नाही” असे कळवते. ते कधीही “स्वच्छ” म्हणून दाखवले जात नाही. सुरू होऊ न शकलेला आणि तरीही स्वच्छ असे कळवणारा अँटीव्हायरस हे सर्वात वाईट प्रकारचे सुरक्षा साधन आहे, कारण प्रत्यक्षात कधीच न दिलेल्या निकालावर तुम्ही विश्वास ठेवता.

सुरक्षा इंजिन स्क्रीनवर (साधने → सुरक्षा इंजिन, किंवा मोबाइलवर सेटिंग्ज → सुरक्षा इंजिन) सातही स्तरांपैकी प्रत्येक स्तर 0–100% संवेदनशीलता स्लायडरने स्वतंत्रपणे जुळवता येतो — 0% स्तर बंद करते, 100% सर्वात संवेदनशील आहे. एकच सर्वसमावेशक नियंत्रण नाही; तुम्ही स्तर एकेक करून जुळवता. त्याच स्क्रीनवर मालवेअर स्कॅनरची त्या क्षणीची स्थिती, देश धोरण संपादक, आणि प्रत्येक शोधक व त्याचे वजन किती आहे याची केवळ वाचनीय सूची दिसते.

लुकअपशिवाय भौगोलिक स्थान

संदेश कुठून आला याचा ह्युरिस्टिक स्तर विचार करतो. तो शोध पूर्णपणे स्थानिक असतो. GravesMail मध्ये देश आणि IP श्रेणी यांचा तक्ता समाविष्ट आहे आणि ते तो तुमच्या उपकरणावरच पाहते — कोणत्याही DNS क्वेरी नाहीत, कोणतेही बाह्य API कॉल नाहीत, आणि मार्गात कोणतीही तृतीय-पक्ष सेवा नाही. भौगोलिक स्थान ठरवण्यासाठी तुमच्या संदेशाचा मेटाडेटा कधीही तुमच्या उपकरणाबाहेर जात नाही.

निकालाचा अर्थ काय ते तुम्ही ठरवता. सुरक्षा इंजिन स्क्रीनवर तुम्ही देशांना सुरक्षित (स्पॅमचा कोणताही अतिरिक्त संकेत नाही) किंवा धोका (एक मजबूत संकेत) म्हणून चिन्हांकित करू शकता. दोन्ही सूची सुरुवातीला रिकाम्या असतात, त्यामुळे तुम्ही धोरण निवडेपर्यंत सामान्य आंतरराष्ट्रीय मेलला कधीही दंड लागत नाही.

IP भौगोलिक स्थान डेटा DB-IP (db-ip.com) कडून, CC BY 4.0 परवान्याखाली.

बाह्य प्रतिमा अवरोधित करणे आणि ट्रॅकिंग पिक्सेल काढणे

तुम्हाला ईमेल येतो तेव्हा प्रेषक त्यात त्यांच्या सर्व्हरवरून लोड होणाऱ्या बाह्य प्रतिमा बसवू शकतात. प्रतिमा लोड झाली की प्रेषकाला तुमचा IP पत्ता, तुम्ही ईमेल उघडला हे, तो केव्हा उघडला आणि कोणते उपकरण वापरले हे कळते.

GravesMail डीफॉल्टनुसार बाह्य प्रतिमा अवरोधित करते. त्याशिवाय, ते अदृश्य ट्रॅकिंग पिक्सेल (केवळ वाचल्याची पोच मिळवण्यासाठी वापरल्या जाणाऱ्या 1×1 प्रतिमा) शोधून काढून टाकते. ही दोन स्वतंत्र नियंत्रणे आहेत — तुम्ही ट्रॅकर लोड न करता प्रतिमा लोड करू शकता, किंवा उलट.

एंड-टू-एंड एन्क्रिप्शन (OpenPGP)

GravesMail OpenPGP ला समर्थन देते — एंड-टू-एंड एन्क्रिप्ट केलेल्या आणि स्वाक्षरी केलेल्या ईमेलसाठीचे खुले, परस्परसुसंगत मानक. PGP वापरणाऱ्या कोणाशीही, कोणत्याही मेल प्रणालीवर (Proton Mail, Thunderbird, gpg आणि इतर), तुम्ही खाजगी मेलची देवाणघेवाण करू शकता, फक्त इतर GravesMail वापरकर्त्यांशीच नव्हे. हे खरे PGP/MIME आहे, GravesMail ची स्वतःची बोली नव्हे.

की

PGP की व्यवस्थापकामध्ये की तयार करा — Ed25519/Curve25519 ची शिफारस केली जाते, आणि जुन्या PGP सॉफ्टवेअरशी सुसंगततेसाठी RSA-4096 उपलब्ध आहे. इतरांना तुम्हाला लिहिता यावे म्हणून तुमची सार्वजनिक की निर्यात करा, आणि त्यांना लिहिण्यासाठी त्यांची की आयात करा. आयात केल्यानंतर GravesMail कीचा फिंगरप्रिंट दाखवते; त्या व्यक्तीशी वेगळ्या माध्यमातून — फोनवर किंवा प्रत्यक्ष भेटून — त्याची खात्री करा आणि ती सत्यापित म्हणून चिन्हांकित करा. असत्यापित की तरीही काम करते पण असत्यापित म्हणून चिन्हांकित राहते, कारण त्या खुणेचा अर्थ एकच आहे: ही की खरोखर त्या व्यक्तीचीच आहे याची तुम्ही अजून खात्री केलेली नाही.

की ईमेल पत्त्याने नव्हे, तर फिंगरप्रिंटने ओळखल्या जातात. एका पत्त्यासाठी दोन की असणे सामान्य आहे — एक जुनी आणि एक नवीन, किंवा RSA आणि Ed25519 की शेजारी-शेजारी — म्हणून प्रत्येक क्रिया तुम्ही निवडलेल्या कीवर होते, पत्त्याशी योगायोगाने जुळणाऱ्या पहिल्या कीवर नाही.

तुम्ही की एखाद्या संपर्काशी लिंक करू शकता, म्हणजे त्या व्यक्तीसाठी एन्क्रिप्ट करताना की व्यवस्थापकात शोधाशोध करावी लागत नाही. की लिंक केल्याने एन्क्रिप्शन चालू होत नाही; ते तुम्ही तरीही प्रत्येक संदेशासाठी निवडता.

पाठवणे आणि वाचणे

लिहा विंडोमध्ये सुरक्षा नियंत्रण आहे, ज्यात तीन पद्धती आहेत — स्वाक्षरी करा, एन्क्रिप्ट करा किंवा स्वाक्षरी + एन्क्रिप्ट करा (खाजगी मेलसाठी शिफारस केलेली). ते डीफॉल्टनुसार बंद असते, त्यामुळे सामान्य मेलमध्ये काही बदल होत नाही. तुम्हाला आलेला एन्क्रिप्ट केलेला मेल आपोआप डिक्रिप्ट होतो आणि बंद कुलूप 🔒 दाखवतो; स्वाक्षरी केलेला मेल त्याच्या स्वाक्षरीची स्थिती दाखवतो, आणि अवैध स्वाक्षरी गुपचूप नव्हे तर ठळकपणे दाखवली जाते. त्या उपकरणावर तुमच्याकडे नसलेल्या कीसाठी एन्क्रिप्ट केलेला संदेश तुम्हाला रिकामा मजकूर दाखवण्याऐवजी तसे स्पष्टपणे सांगतो.

तुम्ही एन्क्रिप्ट केलेला मेल पाठवता तेव्हा GravesMail तो तुमच्या स्वतःच्या कीसाठीही एन्क्रिप्ट करते, त्यामुळे तुमच्या पाठवलेले फोल्डरमधील प्रत तुम्हाला वाचता येते. तसे नसते तर तुमच्याकडे राहिलेली स्वतःची प्रतच डिक्रिप्ट करता आली नसती. हे नेहमी चालू असते.

न वाकणारा नियम

तुम्ही एन्क्रिप्ट करायचे निवडले आणि एखाद्या प्राप्तकर्त्याकडे वापरण्यायोग्य की नसेल, तर पाठवणे अडवले जाते. GravesMail थांबते आणि विचारते: रद्द करायचे, की स्पष्टपणे एन्क्रिप्ट न करता पाठवायचे निवडायचे — ही जाणीवपूर्वक केलेली दुसरी क्रिया असते, ज्यात जोखमीत असलेल्या प्राप्तकर्त्यांची नावे दाखवली जातात; ती कधीही डीफॉल्ट नसते आणि कधीही आपोआप होत नाही. एन्क्रिप्शन निवडल्यावर गुपचूप साध्या मजकुरात पाठवले जाईल असा कोणताही कोड मार्ग नाही. हे फक्त इंटरफेसमध्ये नव्हे तर खुद्द इंजिनमध्येच लागू केलेले आहे, आणि ते एका स्वयंचलित चाचणीने तपासले जाते.

PGP कशाचे संरक्षण करते, आणि कशाचे नाही

PGP संदेशाचा मुख्य मजकूर आणि संलग्नके एन्क्रिप्ट करते. ते विषय ओळ, To/From/Cc किंवा संदेश केव्हा पाठवला गेला हे लपवत नाही — ही माहिती उघडपणे प्रवास करते. Proton सह प्रत्येक PGP/MIME प्रणालीची हीच मर्यादा आहे; ही GravesMail ची उणीव नाही, पण त्यावर अवलंबून राहण्यापूर्वी तुम्हाला ती माहीत असायला हवी.

PGP तुमच्या मेलचे प्रवासात संरक्षण करते — मध्येच अडवले जाण्यापासून आणि तुमच्या मेल प्रदात्यापासून. ते फॉरेन्सिक तपासणीपासून वाचवणारे साधन नाही: एकदा डिक्रिप्ट झाल्यावर मेल GravesMail च्या स्थानिक एन्क्रिप्ट केलेल्या डेटाबेसमध्ये कॅश केला जातो, म्हणजे तुम्ही तो ऑफलाइन शोधू आणि वाचू शकता.

आणखी दोन मर्यादा, स्पष्टपणे सांगितलेल्या: GravesMail आपोआप कीसर्व्हर किंवा WKD लुकअप करत नाही आणि त्यात वेब-ऑफ-ट्रस्ट नाही — तुम्ही की स्वतः आयात करता आणि फिंगरप्रिंट स्वतः पडताळता; कोण कोण आहे याबाबत एखाद्या नेटवर्क सेवेवर विश्वास ठेवणे टाळण्यासाठी केलेली ही जाणीवपूर्वक निवड आहे. आणि इनलाइन क्लिअरसाइन केलेले संदेश स्वाक्षरीची पडताळणी न करता वाचनीय मजकूर म्हणून दाखवले जातात; प्रत्यक्षात न तपासलेल्या स्वाक्षरीचा दावा करण्याऐवजी GravesMail ते फक्त दाखवते.

परस्परसुसंगतता

GravesMail चे PGP GnuPG शी दोन्ही दिशांनी पडताळलेले आहे — GnuPG ही OpenPGP ची संदर्भ अंमलबजावणी आहे — GravesMail ने तयार केलेल्या की वापरून, Ed25519 आणि RSA-4096 दोन्हींसाठी: GravesMail एन्क्रिप्ट करते आणि gpg डिक्रिप्ट करते, gpg एन्क्रिप्ट करते आणि GravesMail डिक्रिप्ट करते, आणि स्वाक्षऱ्या दोन्ही दिशांनी पडताळल्या जातात. हा स्वयंचलित चाचणी संच आहे, एकदाच हाताने केलेली तपासणी नव्हे.

Proton Mail चीही खात्री झालेली आहे — स्वयंचलित चाचणीने नव्हे, तर हाताने. GravesMail आणि एका प्रत्यक्ष Proton खात्यादरम्यान खरा एन्क्रिप्ट केलेला मेल दोन्ही दिशांनी पाठवला आणि वाचला गेला आहे. त्याच चाचणीत वाटेत तीन खरे दोष सापडले आणि दुरुस्त झाले: Proton च्या कडक की-तपासणीत GravesMail च्या Ed25519 की नाकारल्या जाणे, की-मुदतसमाप्तीचा एक बग, आणि डिक्रिप्ट करताना एन्क्रिप्ट केलेल्या मेलमधून संलग्नके गुपचूप गळून पडणे. तिन्ही दुरुस्त झाले आहेत, आणि Proton शी परस्परसुसंगतता दोन्ही दिशांनी चालते.

Thunderbird ची मी खास PGP साठी चाचणी केलेली नाही, म्हणून मी इथे तसा दावा करणार नाही. तो एक मानक OpenPGP क्लायंट आहे आणि तो चालायला हवा, पण “चालायला हवा” म्हणजे पडताळलेला नव्हे, आणि प्रत्यक्षात काय तपासले गेले आहे तेच मी तुम्हाला सांगणे पसंत करतो.

पासवर्ड-संरक्षित ईमेल (की आवश्यक नाही)

तुमच्याशी पत्रव्यवहार करणारी व्यक्तीही PGP वापरत असेल तेव्हा PGP हेच योग्य साधन आहे. ती वापरत नसेल — आणि बहुतेक लोक वापरत नाहीत — तेव्हा त्याऐवजी खालील पासवर्ड-संरक्षित पर्याय वापरा.

कधीकधी तुम्हाला अशा व्यक्तीला काही खाजगी पाठवायचे असते जिच्याकडे एन्क्रिप्शन की नाहीत आणि कोणतेही खास सॉफ्टवेअर नाही — फक्त एक सामान्य ईमेल खाते आहे. GravesMail चा पासवर्ड-संरक्षण (की आवश्यक नाही) पर्याय तुमचा संदेश आणि सर्व संलग्नके एका खऱ्या, मानक AES-256 एन्क्रिप्ट केलेल्या ZIP मध्ये बंद करतो, जी प्राप्तकर्ता कोणत्याही प्लॅटफॉर्मवर मोफत, सामान्य सॉफ्टवेअरने उघडतो.

यात उद्योगातील मानक WinZip AES-256 (AE-2) स्वरूप वापरले जाते — 7-Zip, Keka आणि मोबाइलवरील संग्रह अ‍ॅप्सना आधीपासून समजणारे तेच मजबूत एन्क्रिप्शन. हा फक्त GravesMail लाच समजणारा कंटेनर नाही, आणि जुनी ZIP साधने वापरत असलेले कमकुवत, फोडता येणारे “ZipCrypto” ही नाही. परस्परसुसंगतता खऱ्या मानक संग्रह सॉफ्टवेअरवर सिद्ध केलेली आहे, आणि संग्रहाचे AE-2 एन्क्रिप्शन स्वरूप स्वयंचलित चाचणीने निश्चित केलेले आहे — त्यामुळे जे बाहेर जाते ती खरोखर मानक फाइल असते, एकाच अ‍ॅपच्या दोन प्रतींमध्येच चालते असे फक्त भासणारी गोष्ट नव्हे.

प्रत्यक्षात बाहेर जाते ते एकच संलग्नक, protected-message.zip. तुमचा खरा संदेश आणि प्रत्येक संलग्नक त्याच्या आत एन्क्रिप्ट केलेले असते; दिसणाऱ्या ईमेलच्या मुख्य मजकुरात ते उघडण्यासाठीच्या साध्या भाषेतील सूचनाच असतात. संग्रहातील संलग्नकांची नावे तटस्थ पर्यायी नावांनी बदलली जातात, आणि खरी नावे एका एन्क्रिप्ट केलेल्या यादीत ठेवली जातात, जी प्राप्तकर्त्याने पासवर्ड टाकल्यावरच दिसते — त्यामुळे फाइलची नावेही बाहेर फुटत नाहीत.

तुम्ही पाठवता तेव्हा GravesMail तुम्हाला मजबूत पासवर्ड सेट करायला सांगते (किमान 12 वर्ण, ज्यात मोठी आणि लहान अक्षरे, दोन अंक आणि दोन चिन्हे), सोबत त्याच क्षणी अद्ययावत होणारी तपासणी यादी आणि पुष्टीचे फील्ड असते, म्हणजे टायपिंगच्या चुकीमुळे प्राप्तकर्ता कधीही बाहेर अडकणार नाही. त्यानंतर ते पासवर्ड एकदाच दाखवते, कॉपी करा बटणासह, आणि तो वेगळ्या माध्यमातून — फोन, टेक्स्ट किंवा चॅटद्वारे — कळवण्याची आठवण करून देते. GravesMail पासवर्ड ईमेलने पाठवण्याचा पर्याय कधीही देत नाही, आणि तो कधीही कुठेही साठवत किंवा प्रसारित करत नाही. GravesMail त्याला आलेले संरक्षित संदेशही जागच्या जागी, प्रत्येक प्लॅटफॉर्मवर उघडू शकते.

द्रुत नियम: तुमच्या ईमेलची वैयक्तिक वर्गवारी

द्रुत नियम वापरून तुम्ही विशिष्ट प्रेषक, डोमेन किंवा विषयातील नमुन्यांसाठी एका क्लिकचे वर्गवारी नियम तयार करू शकता. प्रत्येक नियमाला स्वतःचे टूलबार बटण मिळते. तुम्ही एखाद्या संदेशावर नियम लागू करता तेव्हा प्रेषक आपोआप त्या नियमाच्या जुळणी सूचीत जोडला जातो — तुम्ही वापरत जाल तसा नियम अधिक हुशार होतो.

नियम जुळणारा मेल पुनरावलोकनासाठी बाजूला ठेवण्याकरिता स्पॅम सापळ्यात पाठवू शकतो, फोल्डरमध्ये हलवू शकतो, हटवू शकतो किंवा ठरावीक दिवसांनंतर आपोआप हटवू शकतो. नियम समक्रमणादरम्यान आपोआप लागू होतील असे सेट करता येतात, म्हणजे जुळणारे संदेश तुमच्या इनबॉक्समध्ये कधीच पोहोचत नाहीत, आणि जुना मेल एकत्र पकडण्यासाठी तुम्ही संपूर्ण फोल्डर काही सेकंदांत स्कॅन करू शकता. नियमाने पकडलेली कोणतीही गोष्ट कधीही तपासता येते, पुनर्संचयित करता येते किंवा कायमची काढून टाकता येते.

तुमच्या नियमांना स्पॅम फिल्टरपेक्षा प्राधान्य असते. तुमच्या एखाद्या नियमाशी जुळलेला संदेश स्पॅम फिल्टर त्याला वळवण्यापूर्वीच तुमच्या नियमानुसार लावला जातो — त्यामुळे ज्या प्रेषकासाठी तुम्ही नियम लिहिला आहे तो चुकून स्पॅममध्ये जाणार नाही. फिल्टर तरीही चालतो आणि संदेशाला गुण देतो, आणि त्याचा निकाल तुम्ही गुणधर्म मध्ये पाहू शकता; तो फक्त तुमच्या नियमावर मात करत नाही. एकमेव अपवाद मालवेअरचा: मालवेअर स्कॅन नेहमीच जिंकतो, त्यामुळे नियम कधीही धोकादायक संलग्नक तुमच्या इनबॉक्समध्ये पोहोचवू शकत नाही.

फिल्टर केलेले सूची तुमच्या सर्व नियमांनी एका सरकत्या कालावधीत पकडलेले सर्व काही दाखवते (डेस्कटॉपवर 1 ते 96 तास, डीफॉल्टनुसार 24). प्रत्येक पुनरावलोकन सूचीला — नियम, फिल्टर केलेले आणि स्पॅम — स्वतःचा शोध बॉक्स आहे.

पकडलेला संदेश उघडल्यावर पहिला टॅब सुरक्षित पूर्वावलोकन असतो: संदेश तुमच्या वाचन पॅनेलमध्ये जसा दिसेल तसाच दाखवला जातो, पण स्क्रिप्ट निष्क्रिय केलेल्या, ट्रॅकिंग पिक्सेल अवरोधित केलेले आणि दूरस्थ प्रतिमा फक्त विश्वासू प्रेषकांसाठी लोड केलेल्या असतात. त्यात प्रत्युत्तर द्या, सर्वांना प्रत्युत्तर द्या आणि अग्रेषित करा बटणे आहेत, त्यामुळे पकडलेला संदेश आधी इनबॉक्समध्ये पुनर्संचयित न करता तुम्ही त्याला उत्तर देऊ शकता — संदेश जिथे आहे तिथेच राहतो आणि तुमचे उत्तर सामान्य संदेश म्हणून जाते.

रोखलेली संलग्नके

YARA किंवा तुमच्या सिस्टमच्या अँटीव्हायरसला संलग्नकात मालवेअर आढळले, की GravesMail आपोआप पुढील क्रिया करते:

• संदेश बाजूला ठेवला जातो — स्पॅमपासून वेगळ्या, खास मालवेअर फोल्डरमध्ये हलवला जातो.
• संलग्नक काढले जाते — धोकादायक फाइल संदेशातून काढली जाते. संदेशाचा मुख्य मजकूर ठेवला जातो, म्हणजे तो कोणी पाठवला ते तुम्हाला दिसते.
• डेटा जतन केला जातो — संलग्नकाचे बाइट्स स्थानिक पातळीवर ठेवले जातात. रोखलेली संलग्नके मधून तुम्ही प्रत्येक रोखलेला आयटम तपासू शकता, तो का रोखला गेला ते पाहू शकता, तुमचा त्यावर विश्वास असल्यास तो डिस्कवर जतन करू शकता किंवा कायमचा हटवू शकता. तुम्ही निर्णय घेईपर्यंत रोखलेले आयटम ठेवले जातात; ते कधीही गुपचूप नाहीसे होत नाहीत.
• संपूर्ण स्पष्टीकरण — नेमका कोणता YARA नियम किंवा AV इंजिन ट्रिगर झाले, कोणत्या फाइलवर परिणाम झाला आणि कोणती कारवाई केली गेली हे संदेश गुणधर्मांमध्ये दाखवले जाते.

तुम्ही कधीही कोणत्याही संलग्नकावर राइट-क्लिक करून मालवेअरसाठी स्कॅन करा निवडू शकता आणि मागणीनुसार स्कॅन चालवू शकता. YARA नियम सेटिंग्जमधून स्वतः अद्यतनित करता येतात किंवा साप्ताहिक वेळापत्रकानुसार स्वयंचलितपणे अद्यतनित होतात.

स्वयंचलित एन्क्रिप्ट केलेले बॅकअप

GravesMail तुमच्या संपूर्ण प्रोफाइलचे एन्क्रिप्ट केलेले बॅकअप स्वयंचलितपणे तयार करते — फक्त तुमचा मेल डेटाबेस नाही, तर तुमचे संपर्क, कॅलेंडर, नियम, सुरक्षित आणि अवरोधित सूची, जुळवलेल्या मर्यादा, प्रेषक प्रतिष्ठा, प्रशिक्षित स्पॅम फिल्टर, PGP की-रिंग आणि जतन केलेले खाते क्रेडेन्शियलसुद्धा. (अ‍ॅपसोबत येणाऱ्या आणि अपडेटच्या वेळी बदलल्या जाणाऱ्या फाइल्स, जसे की भौगोलिक लुकअप टेबल आणि मूलभूत स्पॅम मॉडेल, जाणूनबुजून वगळल्या जातात.)

• पूर्ण बॅकअप — प्रोफाइलची संपूर्ण प्रत, AES-256 ने एन्क्रिप्ट केलेली
• विभेदक बॅकअप — शेवटच्या पूर्ण बॅकअपनंतर जे बदलले तेवढेच; असा बॅकअप पुनर्संचयित करताना साखळीतून आपोआप मागे जाऊन सर्व काही जोडले जाते
• क्रियापूर्व स्नॅपशॉट — कोणत्याही विनाशक क्रियेपूर्वी (द्रुत नियम स्कॅन, पूर्णपणे काढून टाकणे, कचरापेटी रिकामी करणे)

वेळापत्रक तुम्ही बॅकअप व्यवस्थापकामधून नियंत्रित करता: एकतर अंतराल (बंद, दैनिक, साप्ताहिक किंवा तासांची सानुकूल संख्या, दर N दिवसांनी पूर्ण बॅकअपसह) किंवा साप्ताहिक ग्रिड, ज्यात प्रत्येक दिवस काहीही नाही, पूर्ण किंवा विभेदक यावर सेट केलेला असतो. पूर्ण, विभेदक आणि स्नॅपशॉट बॅकअप किती ठेवायचे याच्या मर्यादा ठरवता येतात आणि त्या तुमची एकमेव प्रत कधीही काढून टाकत नाहीत.

हे बॅकअप कसे एन्क्रिप्ट केले जातात

GravesMail चे स्वतःचे नियोजित आणि मॅन्युअल बॅकअप बॅकअप मास्टर की ने सीलबंद केले जातात. ही की अ‍ॅप तुमच्यासाठी तयार करते आणि सांभाळते. की स्वतः कधीही साध्या स्वरूपात डिस्कवर लिहिली जात नाही — फक्त रॅप केलेल्या प्रती साठवल्या जातात आणि ती दोन प्रकारे रॅप केली जाते:

• तुमच्या डिव्हाइसचे सुरक्षित कीस्टोअर — त्यामुळे नेहमीचे बॅकअप शांतपणे होतात, पासवर्ड कधीही विचारला जात नाही.
• तुमचा पुनर्प्राप्ती पासफ्रेज — तो तीच की कोणत्याही मशीनवर उघडतो, कीस्टोअरची गरज नसते.

या दुसऱ्या रॅपमुळेच हे बॅकअप डिव्हाइसवर अवलंबून नसलेले ठरतात. आधीच्या आवृत्त्यांमध्ये स्वयंचलित बॅकअप एकाच प्रत्यक्ष मशीनशी बांधलेले होते; आता ते जिथे तयार झाले फक्त तिथेच पुनर्संचयित करता येतात असे राहिलेले नाही.

पुनर्प्राप्ती पासफ्रेज तुम्ही एकदाच सेट करता, पहिल्यांदा बॅकअप घेताना. तो आवश्यक आहे, वगळता येत नाही — तो सेट केल्याशिवाय बॅकअप पूर्ण होत नाही, जेणेकरून पुनर्प्राप्त न करता येणारे बॅकअप तुमच्याकडे कधीही राहू नयेत. त्यानंतर बॅकअप पुन्हा काहीही न विचारता चालतात. तुम्ही तो बॅकअप व्यवस्थापकामधून कधीही बदलू शकता आणि बदलल्यानंतरही प्रत्येक विद्यमान बॅकअप पुनर्संचयित करता येतो.

बॅकअप व्यवस्थापकामध्ये तुम्ही कोणत्याही बॅकअपमधील मजकूर पाहू शकता, सर्व बॅकअपमध्ये शोधू शकता, तुमच्या सध्याच्या डेटाबेसशी तुलना करू शकता आणि निवडक संदेश पुनर्प्राप्त करू शकता. पुनर्संचयन तुमच्या सध्याच्या प्रोफाइलला हात लावण्यापूर्वी बॅकअप पूर्ण आणि अखंड असल्याची खात्री करते — अर्धवट किंवा खराब झालेला बॅकअप नाकारला जातो आणि तुमचा विद्यमान डेटा जसाच्या तसा राहतो — आणि पूर्ण झाल्यावर काय परत आले ते डेटासेटनुसार दाखवते.

हटवण्याचा लॉग आणि पुनर्प्राप्ती

हटवलेला प्रत्येक संदेश त्याच्या संपूर्ण मुख्य मजकुरासह स्थानिक हटवण्याच्या लॉगमध्ये नोंदवला जातो. हटवलेले संदेश तुम्ही 90 दिवसांपर्यंत (ही मुदत बदलता येते) पाहू शकता, शोधू शकता आणि एका क्लिकमध्ये पुनर्प्राप्त करू शकता. बॅकअप फाइलची गरज नाही — हटवण्याच्या लॉगमधून पुनर्प्राप्ती तात्काळ होते.