माझे ध्येय आणि कहाणी
माझे ध्येय
ईमेल प्रदाते माझे संदेश स्कॅन करतात, मी ते केव्हा वाचतो याचा मागोवा घेतात आणि माझा डेटा जाहिरातदारांना विकतात, याला मी कंटाळलो होतो, म्हणून मी GravesMail तयार केले. मला असा ईमेल क्लायंट हवा होता, जो माझा ईमेल माझाच मानतो — माझ्या संगणकावर साठवलेला, स्थानिक पातळीवर विश्लेषण केलेला, कुठेही अपलोड न केलेला.
GravesMail हे त्याला माझे उत्तर आहे. हा गोपनीयता प्रथम ईमेल क्लायंट आहे, जो IMAP चा वापर निव्वळ वहनाचा स्तर म्हणून करतो. तुमचा ईमेल तुमच्या मशीनवर डाउनलोड होतो, पूर्णपणे स्थानिक संगणनावर चालणाऱ्या 7-स्तरीय स्पॅम आणि मालवेअर शोध इंजिनद्वारे त्याचे विश्लेषण होते आणि मग तुम्ही निवडल्यास तो प्रदात्याच्या सर्व्हरवरून हटवला जातो. कोणतीही क्लाउड सेवा तुमचा मेल धरून ठेवत नाही. अ‍ॅनालिटिक्स नाही आणि तुम्ही अ‍ॅप कसे वापरता याचा मागोवा नाही. कोणत्याही तृतीय पक्षाला तुमच्या संदेशांपर्यंत प्रवेश मिळत नाही.
GravesMail मध्ये कोणतीही टेलिमेट्री नाही. तुमचा ईमेल फक्त तुमचा संगणक आणि तुमचा स्वतःचा मेल सर्व्हर यांच्यामध्येच ये-जा करतो, आणि तुमच्याबद्दल किंवा तुमच्या ईमेलबद्दल काहीही मला किंवा इतर कोणालाही पाठवले जात नाही.
मी एकटा डेव्हलपर हे तयार करत आहे, कारण ईमेलच्या गोपनीयतेसाठी सदस्यता किंवा सुरक्षा विषयातील PhD लागू नये असे मला वाटते. GravesMail Windows, macOS, Linux, iOS आणि Android वर उपलब्ध आहे.
GravesMail ची सुरुवात कशी झाली
GravesMail अस्तित्वात येणे अपेक्षितच नव्हते. इतर प्रत्येक पर्याय वापरून पाहिल्यानंतर आणि तो अपयशी ठरल्यानंतर, वैतागातून त्याचा जन्म झाला.
आधी, मी ईमेल प्रदात्यांकडे मदत मागितली
बहुतेक लोक जशी सुरुवात करतील तशीच ती झाली. मी मोठ्या ईमेल प्रदात्यांशी संपर्क साधला — ज्या कंपन्यांच्या प्लॅटफॉर्मवरून दररोज अब्जावधी संदेश जातात — आणि त्यांना अधिक काही करायला सांगितले. माझा इनबॉक्स स्पॅमने भरून वाहत होता आणि त्यातील बराचसा भाग फक्त नको असलेले मार्केटिंग नव्हते. तो दुर्भावनापूर्ण होता. फिशिंग हल्ले. फसवणुकीचे प्रयत्न. असे संदेश, जे पाठवणेच मुळात प्रेषकासाठी सरळसरळ बेकायदेशीर होते.
मी प्रदात्यांना पुढे येऊन त्यांच्या वापरकर्त्यांचे संरक्षण करायला सांगितले. एकानेही प्रतिसाद दिला नाही. एकानेही नाही.
मग, मी अधिकाऱ्यांकडे गेलो
मला पोहोचता आले त्या प्रत्येक स्तरावरील कायदा अंमलबजावणी आणि सायबर गुन्हे यंत्रणांशी मी संपर्क साधला — स्थानिक, काउंटी, शहर, राज्य, संघीय आणि आंतरराष्ट्रीय. मी फक्त मोघम तक्रारी नोंदवल्या नाहीत. तपासाचे काम मी स्वतः केले. मी या गुन्हेगारांचा माग विशिष्ट पत्त्यांपर्यंत, विशिष्ट इमारतींपर्यंत, विशिष्ट व्यक्तींपर्यंत काढला. मी त्यांची नावे, त्यांचे फोन नंबर, त्यांची सोशल मीडिया प्रोफाइल शोधली. मी फॉरेन्सिक डेटा गोळा केला आणि ते नेमके काय करत होते ते टप्प्याटप्प्याने मांडले, डिजिटल पुरावा म्हणून टिकेल इतक्या तपशिलात.
जवळजवळ कोणीही प्रतिसाद दिला नाही. ज्या थोड्यांनी दिला, त्यांनी कोणतीही कारवाई केली नाही. पुरावा तिथेच पडून राहिला, कोणीही हात न लावलेला.
मग, मी स्वतः गुन्हेगारांच्या मागे लागलो
मी त्यांची पायाभूत यंत्रणा स्कॅन केली. मी त्यांचे IP पत्ते शोधले आणि डेटा सेंटर व क्लाउड सेवांमध्ये पसरलेल्या त्यांच्या कारवायांचा नकाशा तयार केला. ते हलले की मी मागे गेलो. एका होस्टिंग प्रदात्याकडून दुसऱ्याकडे मी त्यांचा पाठलाग केला. पण ज्यांच्याकडे गमावण्यासारखे काहीच नाही अशा लोकांविरुद्ध बचावात्मक खेळण्यातील अडचण हीच आहे — ते फक्त जागा बदलत राहतात.
शेवटी, माझ्या लक्षात आले की काहीतरी तयार करणे हेच एकमेव उत्तर आहे
प्रदाते मदत करणार नाहीत, कारण त्यातून त्यांना पैसा मिळत नाही. कायदा अंमलबजावणी यंत्रणा कारवाई करू शकत नाहीत किंवा करणार नाहीत, कारण ही समस्या खूप जास्त सीमा ओलांडते. गुन्हेगारांना थेट भिडणे म्हणजे एकाला दाबले की दुसरा वर येतो असा कधीही न संपणारा खेळ आहे. यांपैकी कोणताही मार्ग समस्या सोडवत नाही.
म्हणून मी बसलो आणि एक वेगळा प्रश्न विचारला: तंत्रज्ञानानेच स्पॅम आणि फिशिंग कालबाह्य केले तर?
स्पॅम अस्तित्वात आहे, कारण ते पाठवणे स्वस्त आहे आणि नफा मिळण्याइतके लोक त्याला फसतात. तुम्ही हे समीकरण मोडू शकलात — संदेश कधी पाहिलेच गेले नाहीत, त्यांवर कधी क्लिकच झाले नाही आणि त्यांतून एक पैशाचेही उत्पन्न मिळाले नाही — तर त्यामागचे अर्थकारण कोसळते. कोणी सांगितले म्हणून गुन्हेगार थांबत नाहीत. काम चालू ठेवणे त्यांना परवडेनासे होते, म्हणून ते थांबतात.
GravesMail मागची कल्पना हीच आहे. प्रत्येक इंस्टॉलेशन आपल्या वापरकर्त्याला येणाऱ्या स्पॅममधून शिकते आणि तो दिसण्यापूर्वीच थांबवते. GravesMail जितके पसरते, तितके गुन्हेगारांसाठी यशस्वी होणे महाग होत जाते.
खर्चच त्यांना संपवतो.